Op de valreep van het jaar nog even het beste oorspronkelijk Nederlandstalige boek van 2011: 'Het bloed in onze aderen' van Miquel Bulnes! Dit boek is de Bonita Avenue van 2011: het kreeg te weinig aandacht in de pers, het heeft het in zich het lievelingetje van de boekhandel te worden, en het is een grootse, meeslepende on-Nederlands roman. Hopelijk heeft Bulnes bij de toekenning van de prijzen in 2012 meer geluk dan Peter Buwalda. Prometheus heeft als onderkop 'Roman' op het omslag gezet. Hoewel die aanduiding correct is, doet ze Het bloed... wel zwaar tekort. Een cliché als 'Magistraal, fenomenaal epos' is een treffender omschrijving. Want fenomenaal, magistraal en episch is dit ruim zeshonderd pagina's tellende boek over Spanje in het tweede en derde decennium van de twintigste eeuw zeker.
Kolonel Augusto Santamaría del Valle vocht in Marokko tegen de vrijheidsstrijders, maar verloor daar bijna al zijn manschappen. Zelf zwaargewond weet hij te ontkomen en terug te keren naar Spanje waar hij in Madrid als commissaris van de veiligheidsdienst aan de slag gaat in de wijk Atocha. De politieke ontwikkelingen zijn van dien aard - denk aan de vele revoluties uit die tijd - dat Santamaría er ook mee te maken krijgt. Hij wordt verdacht van landverraad omdat hij uit het Rifgebergte wist te ontkomen én doordat hij vijanden heeft gemaakt in zijn legertijd.
De verschillende verhaallijnen, diverse stemmen en hoofdpersonen blijken allemaal met elkaar te maken te hebben en in elkaar over te lopen. Een knap geconstrueerde geschiedenis.
Het is bovendien buitengewoon jaloersmakend hoe Bulnes in deze roman met de hoofdpersonen speelt, ze de sympathie van de lezer weet te geven en af te nemen, de spanning erin houdt en hoe hij met de historie speelt. Het is zo'n verhaal waarvoor je je afspraken met vrienden afzegt om maar door te kunnen lezen.
Het bloed in onze aderen, Miquel Bulnes, Prometheus
0 reacties:
Een reactie plaatsen