Ik moest echt bijkomen van Boekblad aan Zee. Het was geweldig, de sfeer, de lezingen, de catering, de muziek, de mensen, de ontmoetingen, het dansen... Maar daarna wel een dag onderduiken. Perfect boek daarvoor was Perfecte stilte van Thomas Verbogt. Carla de Jong van Nieuw Amsterdam drukte het me bij ons voorgesprekje voor BB aan Zee in handen.Perfecte stilte handelt over het leven van een documentairemaker van midden vijftig, David, die prachtige documentaires maakt, maar die privé maar wat passieloos aan leeft. Hij heeft een vriendin met wie hij samenwoont, maar welbeschouwd leven zij helemaal langs elkaar heen. Er begint wat te schuiven wanneer hij bij een fototentoonstelling de moeder van zijn jeugdvriendinnetje Valerie tegen het lijf loopt. Dan blijkt dat er een dramatische gebeurtenis plaats heeft gevonden toen hij veertien was, en zij ook. Toen beroofde Valerie zich van het leven. Het spel dat zij altijd speelden, van het ene dak naar het andere springen, over de steeg heen tussen hun beider huizen in, eindigde afschuwelijk: Valerie liet zich in de steeg vallen. Dat is het einde Valerie.
Op een dag ziet David in een steeg een vrouw mishandeld worden door een groep mannen. Tevergeefs probeert hij iets voor haar te betekenen, en als gevolg daarvan belanden ze allebei in het ziekenhuis. Zijn vriendin wil weten waarom hij zo nodig die vrouw probeerde te redden. Het antwoord op die vraag ligt in de gebeurtenissen vóór Valeries zelfmoord. Langzaam valt alles op zijn plaats. Het is een roman over moed en keuzes maken en over de vraag hoe ver je kunt gaan in je leven. Wanneer de tijd rijp is voor een ommekeer.
Verbogt bouwt het verhaal heel precies en omzichtig op. Je zou zo'n boek nooit een 'spannend' boek noemen, maar dat is het wel zeker wel. Beklemmend. Adembenemend.
Raar: het wordt overal aangeprezen als zijn nieuwe boek, terwijl voorin het boek zelf staat dat het de tweede druk is en dat de eerste druk uit april 2001 stamt. Ik voelde me even een beetje bekocht. Staaltje oude wijn in nieuwe zakken? Of een typfoutje van een bureauredacteur?
1 reacties:
Perfecte stilte is echt van 2011.Het is inderdaad een storend typefoutje en ik heb deze editie nog wel laten signeren.
In mei 2011 was er presentatie van dit boek waar ik bij was. Het verkeerde jaartal viel mij pas later op. Misschien dat wij een proefdruk hebben of dat de uitgeverij en de schrijver het zo maar hebben gelaten. Je kunt natuurlijk niet 500 boeken (of meer) weggooien.
In de vierde druk die ik onlangs in de boekhandel zag, staat april 2011. Zou de schrijver het zelf wel weten? Hij komt op mij erg chaotisch over maar geeft zijn lezingen wel met humor.Vrg Rosa
Een reactie plaatsen